Tijdens een teamdag maakten de Gidsen van Talentperron onder begeleiding van Camile Smeets beeldjes van klei. In deze video leggen zij de betekenis achter de beeldjes uit en nemen je zo mee op een ontdekkingsreis met de Phoenix. Zodat iedere bezoeker de kracht kan vinden om als een Phoenix uit de as te herrijzen.
De Phoenix van Talentperron
Een ontdekkingsreis in klei, verbeeld door de gidsen van Talentperron Groningen. De beeldjes die tijdens deze teamdag ontstonden, zijn meer dan vormen van klei. Ze vertellen samen een verhaal. Een verhaal over mensen die onderweg zijn. Over zoeken en stilstaan. Over opnieuw leren kijken naar mogelijkheden die soms uit zicht zijn geraakt.
De gidsen van Talentperron maakten deze werken onder begeleiding van Camile Smeets en nodigen je uit om de reis van de Phoenix te volgen; een reis die gaat over het hervinden van richting, vertrouwen en kracht.
De Phoenix staat symbool voor dat wat in ieder mens aanwezig is: het vermogen om opnieuw op te staan, zelfs wanneer het vuur tijdelijk is gedoofd.
Binnen het kunstwerk ontvouwen zich drie paden:
Ontmoeting
Waar iedere reis begint, geen reis begint met een antwoord, de reis begint met ontmoeting. Op Talentperron staat het luisteren centraal. Eerst ruimte maken voor het verhaal dat een bezoeker met zich meebrengt. De Gidsen noemen dit de rode draad van hun werk: luisteren, vertrouwen geven, het verhaal ophalen en samen onderzoeken wat zich wil laten zien.
In verschillende beeldjes verschijnt daarom de hand: De hand heet welkom, maakt contact., wordt uitgestoken zonder iets op te eisen. Zij blijft aanwezig tijdens de hele reis.
Want gezien en gehoord worden is niet alleen het beginpunt, het is de bodem waarop vertrouwen kan groeien. De bezoeker is hier geen dossier of bestemming, maar een mens die even aanlegt op een perron. Misschien met vragen, twijfel of met een verlangen dat nog geen woorden kent. Het perron is daarmee geen eindstation, maar een plek van ontmoeting.
Ontdekken
Wat nog in de knop zit: Wanneer vertrouwen ontstaat, ontstaat ook ruimte om te kijken naar wat verborgen bleef. In het kunstwerk verschijnt een oog. Dat oog staat voor perspectief. Niet het perspectief dat van buitenaf wordt opgelegd, maar het vermogen om opnieuw te zien.
Veel bezoekers ontmoeten onderweg onzekerheid of verliezen zicht op hun mogelijkheden. Soms zijn er ervaringen die als schaduw over de toekomst hangen. Soms lijken beren op de weg groter dan de weg zelf. De gids houdt dan, liefdevol en zonder oordeel, een spiegel voor, om zichtbaar te maken wat al aanwezig is. Daar verschijnt een belangrijke vraag: Wat zit er nog in de knop dat tot bloei mag komen?
Het kunstwerk spreekt hier over zorg en aandacht. Vanuit het hart gezien en gehoord worden.
Die grondhouding opent een nieuwe ruimte: de schatkist. Deze verbeeldt alles wat al aanwezig is; talenten, ervaring, kennis, levenswijsheid en mogelijkheden die soms bedekt raakten onder twijfel of teleurstelling. De gids opent die schatkist niet zelf. Wel helpt hij zoeken naar de sleutel. Want wat werkelijk van waarde is, wordt niet gegeven van buitenaf, het wordt ontdekt van binnenuit.
Beweging
Op reis met de Phoenix. Ontdekken alleen is niet genoeg. Een inzicht krijgt betekenis wanneer het in beweging komt. Daarom verschijnt in het kunstwerk de pijl. Deze staat voor richting, beweging, voor het moment waarop een mens weer voelt: ik kan verder.
Ook de knapzak draagt die betekenis. Hij verbeeldt de reis. Want mogelijkheden worden niet gevonden door stil te blijven staan. Soms vraagt groei om het onbekende tegemoet te gaan, stap voor stap, met alles wat je onderweg verzamelt. Niet omdat de weg eenvoudig is. Integendeel.
De gidsen herkennen dat bezoekers vaak beren op de weg zien. Angst, teleurstelling, verlies van vertrouwen of de ervaring vast te zitten. Maar juist daar krijgt de Phoenix betekenis. De Phoenix ontkent de as niet. Hij ontstaat eruit. Daarom verschijnt ook de ladder. Niet als symbool van moeten presteren, maar van beweging. Elke trede is betekenisvol. En iedere eerste stap is een mooie stap.
De gids loopt niet vóór de bezoeker en trekt hem niet mee. Hij loopt ernaast, als reisgenoot, als handreiking wanneer dat nodig is. Tot de reiziger zelf weer zicht krijgt op waar het leven heen wil bewegen.
De blauwdruk van de reis
Samen vormen de beeldjes een innerlijke reis:
Ontmoeten: Ik word welkom geheten. Mijn verhaal mag er zijn.
Ontdekken: Ik word gezien. Nieuwe mogelijkheden worden zichtbaar.
Bewegen: Ik open mijn schatkist, vind richting en zet opnieuw stappen.
Dat is de reis van de Phoenix. Niet het worden van iemand anders, maar het hervinden van wat misschien al die tijd aanwezig was. Misschien kijk je naar deze beeldjes als bezoeker. Misschien herken je iets van je eigen weg. Dan nodigen de gidsen van Talentperron je uit om jezelf één vraag te stellen: Wat in mij wacht nog op ruimte om op te staan? Op het perron is tijd om stil te staan, te ontdekken wat in jou verborgen ligt, en talent de ruimte te geven om, als een Phoenix, te herrijzen.
Krachtdieren
Totems voor onderweg
Naast de reis van de Phoenix ontstonden tijdens deze teamdag ook andere vormen van klei. De gidsen maakten krachtdieren, kleine totems van betekenis, bedoeld als symbolische reisgenoten voor bezoekers van Talentperron.
In veel tradities staan krachtdieren voor eigenschappen die al in mensen aanwezig zijn, maar soms opnieuw herinnerd of wakker gemaakt mogen worden. Zij geven geen antwoorden of vaste routes. Ze nodigen uit om te voelen, te herkennen en te vertrouwen op wat van binnenuit wil groeien. Zoals iedere reis uniek is, zo draagt ook ieder krachtdier een eigen kracht.
Sommige dieren nodigen uit om steviger te staan:
De leeuw herinnert aan moed en het innemen van je plek in de wereld.
De kangoeroe brengt stevigheid en zelfvertrouwen, om vanuit een stevige basis verder te springen naar nieuwe stappen.
De kat staat voor onafhankelijkheid en vertrouwen op het eigen instinct; het vinden van een weg die werkelijk bij jou past.
Andere dieren spreken over aanpassing en beweging:
De kameleon verbeeldt veerkracht, weerbaarheid en de wisselwerking met de omgeving.
De hagedis draagt het vermogen om los te laten en ruimte te maken voor het nieuwe.
De slang laat zien dat groei soms vraagt om het afwerpen van een oude huid, niet om iemand anders te worden, maar om dichter bij jezelf te komen.
Ook de zwaan draagt die beweging van transformatie in zich, verbonden met gratie, trouw en liefde voor zichzelf.
Er zijn ook dieren die uitnodigen tot verdiepen en innerlijk weten:
De uil staat voor wijsheid, intuïtie en kennis.
De ransuil kijkt verder dan wat direct zichtbaar is en herinnert aan het volgen van hart en intuïtie, juist wanneer een nieuwe richting zich nog voorzichtig aandient.
De vis nodigt uit om emotionele diepgang toe te laten en te vertrouwen op het innerlijk kompas dat ieder mens bezit.
Sommige totems beschermen en bewaren:
De schildpad brengt wijsheid en bescherming mee op reis.
De egel staat voor zelfbehoud en het luisteren naar eigen behoeften en grenzen, een herinnering dat zorg voor jezelf geen bijzaak is, maar onderdeel van de weg.
En dan zijn er dieren die spreken over beweging, spel en nieuwe mogelijkheden:
De kikker nodigt uit tot een sprong na het gesprek: de moed om vanuit nieuwe inzichten in beweging te komen.
In Kermit de Kikker krijgt die sprong een extra betekenis, positiviteit, lichtheid en het vertrouwen dat verandering ook vreugdevol mag zijn.
De krab kiest soms een onverwachte richting, laat de gebaande paden los en beweegt met een sterk oriëntatiegevoel verder, vaak samen met anderen.
Ook kwetsbaarheid heeft binnen deze verzameling een plek:
De hinde staat voor fijngevoeligheid en schoonheid, maar ook voor de moed die nodig is om je open te stellen. Want hulp vragen, opnieuw zoeken of iets nieuws in jezelf ontdekken vraagt zachtheid én kracht.
En tenslotte verschijnen de dieren van wording en ruimte.
De vlinder herinnert eraan dat ontdekken mag. Dat je mag rondfladderen, onderzoeken en ervaren voordat een nieuwe richting zich aandient.
De vlinderslak voegt daar nog iets wezenlijks aan toe: dat groei tijd mag kosten. Dat je, voordat je je vleugels uitslaat, rust mag nemen om te voelen waar je werkelijk heen wilt.
Zo vormen de krachtdieren samen een verzameling eigenschappen. Kleine totems van hoop en herkenning, meegegeven door de gidsen aan iedereen die even neerstrijkt op het perron. Misschien spreekt één dier je direct aan. Misschien herken je onderweg meerdere stemmen in jezelf. Roep jouw totem van krachtdieren aan, zodat er zich een gezelschap vormt, dat met jou mee kan lopen op jouw pad.
Krachtdieren van de gidsen
Deze krachtdieren weerspiegelen kwaliteiten die de gidsen meenemen naar het perron, manieren van kijken, voelen en bewegen die de ontmoeting mede vormgeven.
Sommige dieren brengen overzicht en helderheid:
De ijsvogel rust eerst op zijn tak. Van daaruit kijkt hij aandachtig, bewaart overzicht en kiest bewust het juiste moment om in beweging te komen. Hij herinnert eraan dat helderheid vaak ontstaat vóór de actie.
Ook de adelaar en de zeearend dragen dit perspectief in zich. Zij kijken van bovenaf, houden zicht op richting en mogelijkheden en staan voor focus, moed en vrijheid. Hun vlucht verbeeldt een heldere visie en het vertrouwen om zonder angst nieuwe wegen te verkennen.
Andere dieren spreken over nabijheid en verbinding:
De hond verschijnt meerdere malen als totem van de gidsen. Hij staat voor trouw, welkom heten en vriendelijkheid. Voor samen optrekken, aanwezig blijven en een veilige bedding bieden waarin ontmoeting kan ontstaan.
Het paard voegt daar warmte en vrijheid aan toe. Het zoekt verbinding en nodigt uit om grenzen te verleggen zonder de relatie te verliezen. Vrijheid ontstaat hier niet in afzondering, maar in contact.
Sommige gidsen herkennen zich in dieren die aandacht hebben voor wat verborgen blijft:
De raaf is een waarnemer en boodschapper. Hij heeft oog voor dat wat niet direct zichtbaar is en herinnert eraan dat achter woorden vaak nog andere verhalen schuilgaan.
De olifant brengt kracht, wijsheid en geduld. Zijn aanwezigheid is zorgzaam en standvastig, een herinnering dat echte begeleiding soms niet bestaat uit haast, maar uit het vermogen om naast iemand te blijven lopen.
Ook de zwaan draagt een bijzondere kwaliteit. Zij staat voor liefde en het openen van het hart. Niet als romantisch ideaal, maar als een vorm van aandacht waardoor iemand opnieuw kan luisteren naar wat diep van binnen werkelijk belangrijk is.
Andere totems spreken over beweging, flexibiliteit en vernieuwing:
De eend beweegt mee met veranderende omstandigheden. Zij brengt emotionele rust, bescherming en het vermogen om nieuwe wegen te verkennen zonder het contact met eigen gevoelens en instinct te verliezen.
De zeehond draagt scheppingskracht en nieuwsgierigheid in zich. Hij luistert aandachtig, beweegt soepel mee en herinnert eraan dat humor, speelsheid en verbeelding eveneens deel uitmaken van groei.
Ook de pauw brengt lichtheid mee. Hij staat voor trots, schoonheid, zelfvertrouwen en vernieuwing. Niet als ijdelheid, maar als uitnodiging om innerlijke schoonheid zichtbaar te laten worden en moed te vinden om die te tonen.
De ratelslang verbeeldt een andere kant van verandering. Zij staat voor kracht, wijsheid en transformatie. Door haar vermogen de huid af te werpen herinnert zij aan vernieuwing en wedergeboorte en aan de dualiteit die soms in verandering besloten ligt.
En tenslotte is daar het konijn:
Klein, licht en onverwacht dapper. Het konijn herinnert eraan dat moed niet altijd groots of luid hoeft te zijn. Soms is het juist de speelse onbevangenheid, het huppelen over onbekend terrein, die beweging mogelijk maakt.
Zo vormen de krachtdieren van de gidsen samen een levendig gezelschap. Zij bewonen het perron om aanwezig te zijn luisterend, waarnemend en meebewegend. Iedere ontmoeting begint met een mens die een ander mens welkom heet.
En misschien lopen er, onzichtbaar maar voelbaar, ook krachtdieren met hen mee.